Nie zna chyba osoby która grałaby w pierwszą część Deus Ex i mówiła źle o tej grze. W roku 2000 była to najbardziej klimatyczna gra w jaką grałem. Ever. Grafika była dopracowana w szczegółach, głęboki głos Jasona Dentona pozwalał nam wierzyć że rzeczywiście przeżywamy te misje, a muzyka… tak, muzyka pozwalała zupełnie zapomnieć o otaczającej rzeczywistości. Upewniałem się, że nikt nie będzie męczył mnie wynoszeniem śmieci czy innymi tego typu rzeczami, siadałem do kompa, zakładałem słuchawki i odpływałem

W grze wcielaliśmy się w JC Dentona – postać która wiedziona przez swojego brata przechodziła kolejne misje, podczas których przemierzaliśmy Nowy Jork w przyszłości. Całość nie była bezmyślną strzelanką, a bardziej skradanko strzelanką, w dodatku nieliniową – w zależności od wybranej ścieżki rozwoju postaci, mogliśmy docierać do danych lokacji w różny sposób. Od naszych wyborów zależało też to co w grze się dzieje.

Znany dziennikarz i bloger, Wojciech Orliński, fan Deus Exa, opisał nawet miejsca z gry które odwiedził  Wiem, że dzisiaj może to nie powalać, ale całość wyglądała tak:

Druga część rozczarowała. Nie miała wysokich notowań, ja po kilku minutach stwierdziłem, że nie będę psuł sobie wspomnień po jedynce. I tak Deux pokrył się kurzem. WTEM…

O dwójce (Human Revolution) dowiedziałem się nagle i niespodziewanie. Decyzja była prosta – samochód, Empik, zakup. Tym razem wersja na PS3, PC już od jakiegoś czasu nie mam. Położyliśmy Młodego spać, przygotowaliśmy popcorn i go! (Wspominałem już jakiś czas temu że moja żona ma wspaniałą umiejętność oglądania jak gram bez chęci przerzucania na TVN Style chociażby – bezcenne).

Jaki jest nowy Deus Ex? Nie będę obiektywny. Jestem fanem jedynki i grając w dwójkę przypominałem sobie stare, dobre czasy lat 2000ch. Chociaż czasami miałem wrażenie, że gra trochę śmierdzi starością…

Grafika, muzyka, gameplay stoją oczywiście na o niebo wyższym poziomie. Ale czy to wystarcza? Mnie tak.

Gra jest niestety bardziej liniowa od jedynki (choć wybory mają spory wpływ na rozgrywkę), ale trzyma w napięciu. Fajnie rozwiązano hakowanie systemów:

Jet też chowanie się za przeszkody które w dzisiejszych grach jest standardem, przeszukiwanie ciał i ich przenoszenie, znane ze skradanek.

Całość jest niezłą rozrywką na kilka wieczorów (lub jeden długi weekend). Ale…

No właśnie. Od osób, które nie grały w jedynkę, nie słyszę wcale AŻ tak entuzjastycznych recenzji. Bo jeśli trochę się zastanowić… to chyba trochę za mało na rok 2011. Assassin’s Creed rozpieścił nas epickością, rozmachem miast i grą którą ogląda się jak film. Filmowości nie można tez odmówić L.A. Noire, a już na pewno Heavy Rain. A Deus Ex? Zbieranie nabojów leżących gdzie popadnie, dość małe miasta (właściwie pojedyncze uliczki) które po chwili znamy na pamięć, przechodzenie przez szyby wentylacyjne – całość śmierdzi nieco zeszłą dekadą, a nawet latami 90tymi. Dlatego nie dziwię się tym, do których ta gra zupełnie nie trafia. Ale jeśli grałeś w jedynkę i ci się podobała (jest inna opcja?) to na pewno musisz spróbować.

Chyba mam pecha jeżeli chodzi o realizację kinowe moich ulubionych książek/komiksów. Bo tego co Marek Brodzki zrobił z wiedźminem Geraltem chyba nie muszę wspominać, prawda?

Z obejrzeniem pełnometrażowej animacji o Jerzym zwlekałem bardzo długo. Nie wiem czy ze względu na strach przed klapą czy po prostu na wrodzone lenistwo zobaczyłem go dopiero niedawno, po ukazaniu się edycji DVD. Razem z moją drugą połówką (od początku nastawioną bardzo sceptycznie) usiedliśmy do telewizora i… No właśnie, zawiedliśmy się oboje. Zwłaszcza, że trailer wyglądał bardzo obiecująco.

Otóż poza animacją na przyzwoitym poziomie nie ma tam nic a nic interesującego. Samą historię mam wrażenie, że w różnych formach widziałem już milion razy, śmiesznych tekstów jak na ponad godzinny film też bardzo niewiele. Momentami miałem ochotę wyłączyć go i odpalić kolejny odcinek Family Guy’a, który bawi mnie niezmiennie (zwłaszcza, jeżeli przed włączenie pamięta się o odpowiednich „przygotowaniach” ).

Na moją ocenę i wielki niedosyt wpływa też fakt, że produkcja przeciągnęła się potwornie w czasie. Nie pamiętam dokładnie kiedy pierwszy raz usłyszałem o kinowym Jerzym ale idę o zakład, że było to dobrych kilka lat temu. Po tak długim czasie oczekiwałem czegoś co będzie dopracowane w każdym calu. Może się czepiam jednak trochę denerwuje mnie wykorzystywanie efektów rodem z tutoriali (dymy oparte na filmikach z istocka) albo darmowych, popularnych tekstur i pędzli.

Jako plus można zaliczyć bardzo fajny dubbing. Borys Szyc jako Jerzy i Maria Peszek w roli Yoli dali radę Oprócz tego w trakcie filmu przewija się wiele znanych głosów.

Podsumowując – polecam tylko i wyłącznie absolutnym fanom Jeża. Wszyscy postronni mogą się niepotrzebnie zrazić do bardzo fajnej serii komiksów.

Na pierwszy rzut oka dla mnie jest bardzo w porządku. Mimo, że na Wykop nie wchodzę częściej niż raz na kilka dni to poprzednie grafika już dawno zdążyła mi się znudzić. W nowej wersji fajnie rozwiązane jest tło – delikatna grafika moim zdaniem daje radę. Jeżeli chodzi o zawartość jest poprawnie. Nie ma szału – moim zdaniem przydało by się jakoś wyróżnić tytuły informacji – np. ikonką symbolizującą kategorię danego wpisu.

Dużo ciekawiej jest jeżeli chodzi o funkcjonalność nowej wersji. Autorzy wyróżnili 5 najważniejszych zmian, które opisali w wymienionej przeze mnie notce. Niektóre z nich wyglądają ciekawie.

1. Grupy

Super – bardzo mi tego brakowało. Wykop zaczynał jako serwis skierowany do geeków/informatyków po to by zmienić się z raj dla dzieci neostrady dodających miliony „śmiesznych” linków. Brr.. Teraz można w jakiś sposób wybrać to, jakie informacje nas interesują – np. tylko owe śmieszne linki

2. Dodawanie własnych treści

Ciężki cios w stronę Pokazywarki. Do tej pory 3/4 wpisów zawierających jakiś dłuższy tekst kierowało właśnie na podstronę w Pokazywarce. Pamiętam, że kilka miesięcy temu na Wykop wyciekła informacja dotycząca żenujących warunków na których Wykop chciał kupić Pokazywarkę. Teraz wiadomo już, że woleli zrobić coś swojego. Szczerze mówiąc nie dziwię im się za bardzo.

3. Komunikacja między użytkownikami

Na pewno się przyda. Ale nie ma za bardzo o czym dyskutować.

4. Mój wykop

Moim zdaniem niepotrzebny gadżet. Nie po to wchodzę na wykop, żeby widzieć czym zajmują się inni użytkownicy. Chyba, że naprawdę są ludzie żyjący na wykopie?:)

5. Szczegóły znaleziska

Bardzo dobre zagrania mające na celu zatrzymanie użytkownika dłużej na stronie wykopu a nie np. na Youtubie. Nic dodać nic ująć.

Moim zdaniem cała ta przemiana to dobry krok ze strony Wykopu – wprawdzie już dawno wykosili praktycznie całą konkurencję ze strony dużych portal (Gwar, Wiadomosci24 itp) ale miło widzieć, że nie spoczęli na laurach i cały czas starają się coś zmieniać.

Dla mnie 8/10.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=_O-rn7rWvs4[/youtube]

Dla wielu osób przesiadka na Maka wiąże się przede wszystkim z dużym wydatkiem i właśnie do nich chciałby skierować swój tekst. Być może uda mi się przekonać kilka osób do zakupu lub też kilka innych od niego odwieźć bo nie ma co ukrywać, że komputery Apple nie są dla wszystkich i nie każdy będzie zadowolony z tony wydanych srebrników.

Komputer, który kupiłem to 15 calowy Macbook Pro 3,1 (Late 2007) z zegarem taktowanym na 2,2 GHz.

Jakość wykonania

Mój model nie ma jeszcze obudowy unibody czyli wykonany jest zgodnie ze starym, dobrym wzorcem znanym jeszcze z legendarnych PowerBook’ów. Przez dwa lata intensywnego użytkowania (80% w domu, 20% poza nim) nabawiłem się kilku rys na baterii i jednej dość dużej pod klawiaturą. Dodam, że nie dbałem o niego super nadzwyczajnie – nie mam na niego ni futerału, ani torby – sprzęt przewożę w oddzielnej kieszeni plecaka. Nasuwa to wniosek, że nie ma co się martwić o jakoś wykonania. Komputer jest dużo mocniejszy niż większość laptopów ze sklepu dla idiotów, które widziałem w swoim życiu )

Hardware

Mimo swojego dość sędziwego wieku jak na pct’owskie laptopy mój maczek nadal bardzo dobrze radzi sobie w profesjonalnym zastosowaniu – na co dzień pracuję w Photoshopie z plikami przeznaczonymi do internetu (głównie projekty stron www, wymiary plików może nie są porażająco wielkie ale za to czasem mają po kilkaset warstw i sporo smart object’ów). Zdarza mu się złapać zadyszkę ale podejrzewam, że jest to związane z 2gm pamięci RAM i permanentnym brakiem miejsca na dysku twardym .

Niestety piętą Achillesową mojego modelu jest bateria i po części karta graficzna. Jeżeli chodzi o kartę to sprawa jest dość prosta i opisałem w jednej ze swoich poprzednich notek – NVIDIA dała ciała przy produkcji modelu GeForce 8600, które po ok. 1,5 roku przepalają się i wymagają wymiany. Na szczęście Apple nie schowało głowy w piasek i bardzo szybko rozpoczęło program wymiany wadliwych kart (oczywiście w systemie pogwarancyjnym). Wszystkich zainteresowanych zapraszam do odpowiedniego wpisu.

Z baterią sprawa nie jest już taka prosta. W zasadzie nie ma z nią żadnego konkretnego problemu ale po około roku zaczęła trochę wariować. Pojemność skakała jak głupia (raz 60% raz 96%) żeby ustabilizować się na około 50% (co pozwala na przeglądanie internetu przez około 1,5h) po ponad 550 cyklach. Nie jest niby dramatycznie (na początku było super – 15 calowy laptop w 2007 roku wytrzymujący 4h pracy to było coś ) ale spodziewałem się czegoś więcej. Dodam, że to nie tylko moje odczucia bo na forum MyApple co jakiś czas pojawiają się opinie podobne do mojej.

MacOS

Kiedy decydowałem się na zakup miałem dość wyidealizowaną wizję Leoparda. Po dwóch latach nadal uważam, że to najlepszy system na rynku choć ma swoje minusy. Czasem lubi zwariować kiedy podłączę pod niego jakieś dziwne urządzenie (np. przy próbie podłączenia laserowej myszki no-name zawsze widziałem niezbyt miłą informację o konieczności wykonania resetu ) lub gdy rozpędzę się i pootwieram zbyt wiele plików na różnych Spaces. Oprócz tego zwis systemu jako takiego zdarzył mi się może 2-3 razy. Oczywiście nie mówię tu o aplikacjach firm trzecich – niektóre z nich (zwłaszcza porty z linuxa) lubią się wywalić.

Komputer restartuje w zasadzie tylko wtedy gdy instaluje jakiś ważniejszy update lub dla lepszego samopoczucia co ok. 40-60 dni. W między czasie mam dostęp do laptopa zawsze po 2 sekundach od otwarcia klapy. Nieźle, prawda?

Aplikacje

Piękne jest to, że po otwarciu komputera w zasadzie nie potrzeba nam żadnego innego softu do tego, żeby wykorzystywać go do podstawowych zadań. Jeżeli chodzi o przeglądarkę to na zmianę korzystam z Safari i Firefoxa (zmieniam je co około pół roku:)) a Mail.app zastąpił mi interface Gmail.com. Pomimo tego, że bardzo lubię iTunes to odkąd moja kolekcja nagrań (oczywiście ripowanych z oryginalnych, legalnie zakupionych CD!:)) powiększyła się do kilku tysięcy nagrań widok albumów (nie mówiąc o bajeranckim acz mało użyteczny Cover Flow) zaczyna trochę przycinać. Pozostaje powrót to tradycyjnej listy kawałków znanej choćby z WinAmp’a.

Do zastosowań biurowych (tak jak i na Windowsie) spokojnie wystarcza darmowy OpenOffice.org chociaż jeżeli ktoś robi dużo prezentacji multimedialnych zdecydowanie polecam Keynote z pakietu iWork – w porównaniu np. z Powerpointem naprawdę kopie tyłek Szkoda, że reszta zawartych w nim aplikacji nie jest już taka wspaniała. O ile osobiście lubię Pages to niestety Numbers w porównaniu z Exelem wypada dość blado.

Natomiast zawsze brakowało mi jakiegoś dobrego odtwarzacza filmów z napisami. Teoretycznie jest QuickTime Pro ale za niego trzeba płacić (ja osobiście nie lubię płacić za programy służące do tak trywialnych czynności). Teoretycznie jest VLC ale ono jednak ciągnie trochę Linuxem (choćby panel preferencji). Teoretycznie jest PYM Player. Wszystko to w teorii a mi brakuje mi jednej, konkretnej aplikacji, która będzie wymiataczem takim jak kiedyś AllPlayer lub dzisiaj SubEdit. Może to odpowiednia nisza dla którejś z polskich grup makowych programistów?:)

Warto też nadmienić, że minęły już czasy gdy Photoshop działał szybciej na komputerach z jabłuszkiem. Teraz nie odczujecie żadnej różnicy w wydajności sprzętowej w porównaniu do takiego samego komputera z zainstalowanym Windowsem.

Poza tym możliwości pracy z grafiką trójwymiarową są zdecydowanie mniejsze. Producenci nie przewidzieli makowej wersji popularnego 3ds max czy też CADa, zostają Maya i Cinema4d. A nie po to przecież kupujemy jabłuszko, żeby odpalać na nim Windowsa, prawda?:)

Features

Właśnie za to kocham środowisko OSx. Za różnego rodzaju udogodnienia, które przyspieszają moja pracę o 200%. Nie będę się tu rozpisywał dokładnie nad ich zastosowaniem bo to temat na oddzielną notkę ale niezdecydowanym radzę poczytać jak magicznie można używać Expose w połączeniu ze Spaces.

Oprócz tego szokiem było dla mnie wszechobecne drag’n’drop. Niby to samo powinno być na każdym innym systemie ale tutaj serio wszystko można przeciągnąć wszędzie. Ponownie w połączeniu z poprawionym z Snow Leopardzie Expose przyspiesza pracę o kolejne kilka minut dziennie. Niby mało ale jeżeli policzyć to w skali roku to uzbiera się przynajmniej jeden wolny dzień więcej.

Specjalnie pomijam tutaj kwestię designu ale nie zastanawialiście się kiedyś czemu 90% nakładek na XP albo Linuxa zmienia wygląd na a’la MacOS i dodaje Dock’a?

Podsumowując

MacOS jako system wymaga trochę innego podejścia do komputera niż to do którego przyzwyczaił nas Microsoft. Nie ma tu miejsca na kombinowanie i obchodzenie jakiś przedziwnych problemów. Z komputera trzeba po prostu korzystać i cieszyć się życiem . Po co np. zajmować się ręcznym katalogowaniem nagrań muzycznych skoro automatycznie zrobi to za nas iTunes? A jeżeli ktoś jest bardzo przywiązany do swoich nazw katalogów to zawsze można wyłączyć import do iTunes i trzymać bibliotekę w innym miejscu na dysku.

Przed dokonanie zakupu zastanówcie się dokładnie trzy razy. Internet pełen jest frustratów, którzy spodziewali się czegoś zupełnie innego mimo, że nikt im tego nie obiecywał.

Jakoś tak się złożyłem, że w tym roku dostałem na gwiazdkę swojego pierwszego iPoda. Wcześniej korzystałem z bardzo starego odtwarzacza mp3 firmy creative – MuVo TX. W najbliższych dniach mam zamiary napisać jakąś poważniejszą recenzję mojej nowej zabawki Apple ale jako, że ostatnio nic się na blogu nie pojawiło zanotuje kilka swoich pierwszych opinii.

1. Clickwheel – Nie jest do końca taki fajny jak myślałem. Czasem nie mogę trafić w to, co chce, poza tym cały czas muszę korzystać z przycisku hold bo inaczej w kieszeni głośność zmienia się co kilka sekund Poza tym nie ma za bardzo opcji, żeby nawigować kiedy iPod jest w kieszeni.

2. Pojemność – Kupiłem wersję 8gb i jestem zdecydowanie zadowolony – nie za dużo, nie za mało. Filmów i tak nie będę na nim oglądał, także na muzykę spokojnie wystarcza.

3. Design – Jak to w Apple. Cód, miód i orzeszki. Aż chce się korzystać.

4. Opcja zmiany piosenek przez potrząsniecie – zupełnie nie użyteczna. I tak muszę wyjąć odtwarzacz z kieszeni, więc równie dobrze mogę kolejną piosenkę wybrać ręcznie.

5. Wytrzymałość – Bardzo obawiam sie jak to będzie z jego podatnością na rysy. Nie mam żadnego futerału (szkoda, że Apple nic nie dołożył) i noszę go normalnie w kieszeni. Zobaczymy.

Ciąg dalszy nastąpi.