Nadszedł kwiecień a wraz z nim obowiązkowa przesiadka na oś czasu na fanpage’y. Profile osobowe jeszcze się przed tym opierają, ale nie oszukujmy się – już niedługo to nastąpi. Towarzyszą temu olbrzymie protesty – jak zwykle. Choć szczerze mówiąc patrząc na to z perspektywy czasu muszę powiedzieć, że siła protestów nieco osłabła. W jakim sensie? Ano w takim że to przecież nie pierwsza i nie ostatnia...

Osobom które mnie znają może wydawać się dziwne że to właśnie JA piszę tę notkę – osoba która pisze dość sporo i bez wątpienia należy do „1″ w modelu 1/9/90. Ale tak, nawet ja uważam czasami że są pewne granice, granice za którymi rozpoczyna się „oversharing”. I na pewno za tą granicą leży mechanizm który od niedawna stosują aplikacje facebookowe – frictionless sharing. Pamiętam...

Dawno, dawno temu model sprzedaży gier był dość oczywisty. Twórcy gier musieli dbać o to, żeby gra była jak najbardziej pasjonująca. Pod każdym względem – grafiki, muzyki, rozwinięcia poziomów, ale przede wszystkim pod kątem najważniejszego chyba czynnika każdej gry – grywalności. Później spece od sprzedaży i marketingu ustalali cenę – taką żeby na grze zarobić, ale żeby równocześnie nie zabijać...

Gdy zaczynałem pisać tę notkę biłem się w myślach sam ze sobą – czy podawać nazwiska i przykłady konkretnych blogów? Bitwa była burzliwa, ale zdecydowałem się zostawić całość inteligencji czytelników. Nie chcę wzniecać flejmów, a jedynie napisać o pewnym frustrującym mnie zjawisku znanym na Facebooku pod nazwą „nie znam się to się wypowiem”. Sam mam również fanpage traktujący o tym...

Przyzwyczailiśmy się już do tagowania znajomych na Facebooku. Możemy to robić pisząc znak @ lub po prostu zaczynając wpisywać nazwisko. Kiedy otagujemy daną osobę we wpisie, być może pojawi się to na jej wallu (w zalezności od ustawień prywatności), kiedy w komentarzu – dostanie powiadomienie. Mnie jednak czasami denerwuje tagowanie po imieniu i nazwisku – przyzwyczaiłem się do ksywek wielu osób i pisanie do...