Wszystko zaczęło się od pierwszych serwisów geolokalizacyjnych. Jestem w Hard Rock Cafe, wyciągam telefon, odpalam Foursquare/Gowallę/Facebook Places, wyszukuję na liście miejsc w okolicy właśnie Hard Rock Cafe, klikam „check-in”. Melduję się w nim – wirtualnie. Po co? O tym za chwilę.

Oczywiście o zameldowaniu się w tymże miejscu informuję innych. Albo moich znajomych z tejże platformy, albo wszystkich znajomych, czyli „share to Facebook” (tych biedaków nie posiadających konta na Facebooku przemilczymy

Meldowanie się staje się czymś popularnym, na tyle popularnym, że rozciągnęło się na inne płaszczyzny. A właściwie zaczęło uzupełniać zwykłe dzielenie się ze znajomymi za pomocą opisów, linków czy zdjęć. Ma jednak trochę inną filozofię niż wszechobecny „like”. „Like” wciskamy jeśli coś lubimy, generalnie. Meldowanie się to mówienie „zobacz robię TO, TU, TERAZ”.

Zastanówmy się więc gdzie możemy się „meldować”.

1. Fizyczne lokalizacje

O tym już pisałem, ale wspomnę dla porządku. Meldujemy się w miejscu w którym jesteśmy. Kino, teatr, knajpa, egzotyczne miejsce, praca, sklep. Oczywiście nie w każdym, jak leci – wtedy byłoby to nudne. Z czego korzystamy? Foursquare, Gowalla, Facebook Places. Jest jeszcze dziadek Loopt i polska Popla.

2.  Filmy, Seriale, Programy TV

Oglądam właśnie film. Jeśli chcę się tym podzielić ze znajomymi – mogę po prostu ustawić taki status. Ale lepiej zrobić to za pomocą specjalnego programu Odpalam go, wyszukuję film i klilkam że go właśnie oglądam. Checkuje się do niego, możnaby powiedzieć. Dwa najpopularniejsze które znalazłem to Tunerfish i Miso, wygrywa u mnie ten drugi, ma o wiele większe możliwości dodawania nieistniejących pozycji.

Errata: po interwencji Pawła Loedla przyznaję, że jest jeszcze GetGlue i wygląda całkiem spoko (używałem go do tej pory tylko w przeglądarce)

3. Jedzenie, picie, itp

Jak na razie nie znalazłem programu w stylu „co jem”, natomiast owszem kilka pozwalających się checkować do alkoholu który aktualnie pijemy Mixology, czyli program będący naszym wirtualnym barmanem pozwala opublikowac na Facebooku dany drink, Hello Vino – wino które program dopasował do jedzenia które mu podaliśmy (lub vice versa).

4. Książki

Choć nie ma dobrej aplikacji  po polsku, to wiele aplikacji facebookowych pozwala nam dzielić się tym co właśnie czytamy. Wyszukujemy książkę i pach!

5. Muzyka

Sprawa ma się dość podobnie jak w poprzednim przypadku. Służyć do tego może aplikacja która została stworzona do nieco innych celów, a mianowicie rozpoznawania muzyki. Mowa o Shazam. Leci kawałek który mi się podoba, odpalam Shazam, program sampluje piosenkę, przesyła na serwer, chwila oczekiwania – pach. I już wiem co to. Oczywiście mogę podzielić się tym z moimi znajomymi na Facebooku.

Po co?

No właśnie, po co? Pytanie to nurtuje pewnie głównie introwertyków (może jeszcze jacyś na tym blogu zostali i nie obrazili się za moją poprzednią notkę ) nie rozumiejących zupełnie w jakim celu ludzie dzielą się takimi sprawami. Od pewnego czasu układałem sobie odpowiedzi na to pytanie w głowie, aż napisał o tym Mashable i nieco mi pomógł. Ja jednak ułożę to bardziej po swojemu. A więc po co?

1. Grywalizacja (gamification)

Część z tych aplikacji/serwisów oferuje różnego rodzaju odznaki za konkretne osiągnięcia – czy to zacheckowanie się do 5 klubów jednej nocy, czy checkowanie się do 10 obiektów, czy wreszcie wrzucenie 15 zdjęć obiektów. Może to być też obejrzenie 5 horrorów, czy zachęcenie innych do obejrzenia tego co ty oglądasz. To zapożyczenie ze świata gier, szczególnie tych najnowszych – dziś każda pozycja na Playstation, czy spora część gier mobilnych ma właśnie taki system „achievmentów”. A IRL? Pogoń za odznakami jest stara jak świat – wystarczy wspomnieć harcerskie sprawności, odznaki turystyczne PTTK, czy kilkaset lat wcześniej – Orle Pióra dawane wojownikom indiańskim przez wodza… Wiele osób checkuje się właśnie dla tychże odznak.

Mogą to być też inne elementy grywalizacji, w Gowalli można znajdować różne przedmioty i wymieniać się nimi, kolekcjonować je. Nie jest to mega fascynujące, ale… zawsze coś

2. Korzyści materialne

Dotyczy to przede wszystkim geolokalizacji, choć pewnie nie tylko. Facebook Deals, czyli system sprzężony z Facebook Places daje wymierne korzyści przy checkowaniu się w danym sklepie. Zniżka, darmowe produkty… Mayor (burmistrz?) danego miejsca w Foursquare, czyli osoba która zameldowała się najwięcej razy, też dostaje zniżki w wielu lokalach.

3. Status 2.o

Jak już wspominałem, dla ekstrawertyków dzielenie się informacjami na serwisach typu Facebook jest czymś normalnym (bo jak wyglądałby Facebook, gdyby nikt się niczym nie dzielił? . Tutaj robimy to w bardziej elegancki sposób. Zamiast pisać że jestem w Hard Rock, po prostu się tam melduję. Pokaże się to z ładną mapką, często z ikoną, albo zdjęciem. Film pokaże się z plakatem, drink ze zdjęciem. Może chcę po prostu podzielić się z przyjaciółmi, może zapoczątkować jakąś dyskusję, a może zobaczyć komu to się podoba, kto to lubi, kto myśli podobnie. Mogę chcieć poinformować znajomych że właśnie oglądam Misia który leci na TVP1.

4. Pamiętnik

To może dziwne, kiedyś pamiętniki trzymało się zamknięte w szufladzie, dzisiaj w erze blogów publiczne pamiętniki nikogo nie dziwią. Mogę checkować się do klubów, żeby nastepnej nocy pamiętać dokładnie gdzie byłem. Mogę kliknąć na drink, aby koniecznie go zapamiętać, bo mi smakuje. Oczywiście nie muszę wszystkiego wrzucac na Facebooka – choć pewnie mogę, patrz inne punkty. Są też aplikacje łączące nasze posty z Facebooka z kalendarzem (np Momento) – mogę na przykład dowiedzieć się w chwilę kiedy oglądałem po raz pierwszy LOST (bo rozmawiam o tym ze znajomymi…) Facebook swoją drogą ma niedługo udostępnić natywny mechanizm ułatwiający takie wyszukiwania.

5. Serendipity

To jedno z moich ulubionych słów po angielsku. „Zdolność do robienia szczęśliwych odkryć przypadkiem” Wspaniałe, prawda? A więc może się okazać, że ktoś z naszych znajomych jest w tej samej galerii co my. Albo w tym samym parku. Albo w okolicy. Czemu się więc nie spotkać?

6. Definiowanie swojego wizerunku

I to chyba jeden z ważniejszych punktów dotyczący całkiem sporej grupy ludzi. Dotyczy to nie tylko checkowania się, ale także „lubienia” niektórych rzeczy na Facebooku i poza nim. Pokazując ludziom co lubimy i co robimy w pewnym sensie budujemy swój wizerunek. Często używany jest tu termin „lans” – według mnie jest on zbyt pejoratywny. Swój wizerunek definiujemy w jakiś sposób zawsze – w sposób jaki się ubieramy, swoim samochodem (a nawet jego manifestacyjnym brakiem), swoją fryzurą. Dlatego też do tej samej grupy zaliczę pochwalenie się w jakim klubie jestem, co piję, czego słucham, czy też w jakim sklepie właśnie jestem. A to czy jest to prawdziwy wizerunek, czy tylko tworzony na rzecz naszego wirtualnego „ja” – to już zupełnie inna sprawa

I to chyba tyle na dzisiaj. Ja idę zacheckować się na spacerze z moim psem, a następnie zacheckować się w swoim łóżku. To jeden z przyjemniejszych checkinów dnia

Zestawień Zespołów Jednej Piosenki są pewnie setki jak nie tysiące. Jakiś czas temu sam czytałem gdzieś zestawienie polskich zespołów jednohitowych. Jednak takie zestawienia po pierwsze zawsze są subiektywne, po drugie zawsze cieszą. Dlatego postanowiłem wrzucić tutaj moje prywatne top 25. Tym bardziej, że kolekcjonuję takie piosenki od wielu lat. Zestawienie dość rockowe (choć niekoniecznie) bo taką właśnie muzykę lubię, dlatego wybaczcie, nie będzie tu disco-hitów

Zdaje sobie sprawę, że czasami to czy zespół wypuścił jeden hit czy więcej jest dyskusyjne. Mogą znaleźć się fani jakiegoś zespołu i powiedzieć „TO NIEPRAWDA!”. Cóż. To tez jest dość subiektywne. Kolejność nie gra tu roli, wrzucam w kolejności przypominania ich sobie Aha, starałem się znaleźć oryginalny klip, ale nie zawsze jest to możliwe A więc naprzód!

http://www.wykop.pl/link/475097/zespoly-jednej-piosenki/

(kick it baby!)

1. Boomtown Rats – I don’t like mondays

Kawałek znany chyba głównie z czołówki w Trójce (czy ona nadal tam jest?). Kultowy. Ja go puszczam w każdy poniedziałek. Ok, ok. Bob Geldof nie jest gwiadą jednego przeboju. Ale Boomtown Rats? Come on

[dailymotion id="x2q0r2_the-boomtown-rats-i-don-t-like-mond_music"]

2. Deep Blue Something – Breakfast at Tiffany’s

Z tej piosenki głównie pamiętam akustyczne intro. Sama też wpada w ucho

[youtube id="1ClCpfeIELw"]

3.Tom Cochrane – Life is a highway

A z tej oczywiście harmonijkę. O gościu nigdy więcej nie słyszałem. Właściwie to ten kawałek, jakieś 10 lat temu, zainspirował mnie do zbierania i wyszukiwania takich piosenek

[youtube id="qg9mDGReM0U"]

4. Goo Goo Dolls – Iris

Nie mógłbym się odnieśc do filmu (tak znienawidzonego przez Soo ) który całkiem lubię – City of Angels. Mam go nawet na VHS A kawałek wpada w ucho, w dużej mierze przez specyficzny strój gitary – BDDDDD (masakra stroić gitarę na jeden kawałek, choć zdarzało mi się to . Warto dodać, że wokalistą jest artysta o swojsko brzmiącym nazwisku – John Rzeznik A i nazwa zespołu całkiem fajna he he.

[youtube id="NdYWuo9OFAw"]

5. Train – Drops of Jupiter

Piosenka ta zawsze miała dla mnie powera. Nie wiem czemu. Znana jest na pewno… A gdy dowiedziałem się jak powstała, pojawisły mi się nawet łzy w oczach… Otóż gdy Train było w trasie koncertowej, wokaliście zmarła Mama. Wyłączył się z trasy koncertowej, pojechał na jej pogrzeb… I wtedy ta piosenka przyśniła mu się. Zapisał ją, nagrał i… stał się sławny do końca życia. A gdy ja dowiedziałem się o tym, zrozumiałem wreszcie jej słowa…

[youtube id="7Xf-Lesrkuc"]

6. The Ataris – Boys of Summer

Jako przedstawiciel pokolenia wychowanego na C64 powinieem nienawidzić tego zespołu, ale co tam Są znani właściwie tylko z coveru hitu Dona Henleya o tym samym tytule. Ladies and Gentleman: BOYS OF SUMMER.

[youtube id="tGTlyp9-xx4"]

7. The Calling – Wherever You Will Go

Czy ktoś zna zespół The Calling? Może zaskoczą nas jeszcze jakimś hitem. Na razie znani są tylko z tego.

[youtube id="iAP9AF6DCu4"]

8. Extreme – More Than Words

Zespół Extreme znany nie jest. To pewne. Jednak tych dwóch gości nagrało bardzo charakterystyczny kawałek który znany jest większości gitarzystów – szacun. Wybaczam wam nawet malowane paznokcie

[youtube id="UrIiLvg58SY"]

9. Don McLean – American Pie

Ten kawałek jest kultowy – to pewne. Jeśli Go nie znasz, jesteś loserem. Serio Opowiada o śmierci Buddy Holly’ego (the day the music died). Jeśli interesuje Cię więcej – znajdziesz to w necie Załączam wersję koncertową.

[youtube id="tr-BYVeCv6U"]

9. Eagle Eye Cherry – Save Tonight

Kocham ten kawałek. Serio. Uwielbiam Jest zajebisty Prawdę mówiąc zawsze wyobrażałem sobie gościa jako klasycznego przestawiciela Brit-Popu. A tu niespodzianka. Nie dość, że gość jest Mulatem, to wychował się w… Szwecji. Wow A clip kultowy także.

[youtube id="QYEd3_XaJ-4"]

10. The Eagles – Hotel California

Kolejny hit zespołu z „the” w nazwie. Kto go nie zna, jest mega mega ignorantem Serio.

[youtube id="QgLfoQfmSQ4"]

11. Shawn Mullins – Lullaby

Who The Fuck is Shawn Mullins? Teraz już wiecie

[youtube id="hG9C0VwruXE"]

12. Suzanne Vega – Luka

Suzanne Vega. Znowu mała znana pani. MAło kto wie, że ta sympatyczna piosenka jest w sumie o byciu bitym przez męża. Trochu smutne Ale piosenka też kultowa.

[youtube id="UCXnJIAQd1o"]

13. Steve Miller Band – The Joker

Czyli kto? Znowu Panna nikt. Lubię tę piosenkę. Mówi o mnie

[youtube id="PmVusVh4TRQ"]

14. Crash Test Dummies – Mmm mmm mmm

Wspaniały kawałek którego refren potrafi śpiewać każdy

[youtube id="gDsZMHW1wMM"]

15. The Verve – Bitter Sweet Symphony

Kawałek jest tak mało znany że większość ludzi nie wiem co jest nazwą zespołu a co kawałka. Ale skrzypce kojarzy każdy. I myśli że to grał Oasis. WROONG!

[youtube id="Tt3BnoJw8ds"]

16. OMC – How Bizarre

Kawałek też bardzo znany. Mało kto wie, że wokalista umarł w tym roku, w styczniu. R.I.P.

[youtube id="C2cMG33mWVY"]

17 Youssou N’dour – 7 seconds

I znowu znany kawałek. Ciekawostka – występuje Nenneh Cherry siostra Eagle Eye wymienionego wcześniej.

[youtube id="wqCpjFMvz-k"]

18. Wetwetwet – Love is all around me

Niezapomniany kawałek z „Czterech wesel i pogrzebu”. Ileż to wolnych się do niego tańczyło  :D

[youtube id="TQQ6SfPZggw"]

19. 4 Non Blondes – What’s Up

Kawałek-mus dla każdego kto kończy 25 lat, czyli tzw ćwiarę

[youtube id="ZwCt0YQPn7g"]

20. The Connels – 74, 75

Kawałek o maturze. Bodajże. Nawet ja tak stary nie jestem. Nie byłem nawet w planach

[youtube id="l-ITv4OBV9c"]

21. Soul Asylum – Runaway Train

Kawałek dość smutny – o zaginionych osobach. Ale wpadający w ucho…

[youtube id="NRtvqT_wMeY"]

22. Chumbawamba – Tumbthumping

Kiedyś żadna impreza nie mogła się be ztego odbyć. Mam na myśli oczywiście lata 90te i moje liceum…

[youtube id="2H5uWRjFsGc"]

23. Wheatus – Teenage dirtbag

Dla mnie ta piosenka jest po prostu definicją amerykańskiego, westcoastowego, collegoweo punk rocka.

[youtube id="osKOFOchc-A"]

24. Marc Cohen – Walking in Memphis

Kawałek coverowany później bardzo namiętnie. Nigdy do końca nie wiedziałem o czym jest, ale pamiętałem kawałek „Are you a christian child – man I am tonight” Dość wymowne :]

[youtube id ="4JzuZW-Lcns"]

25. Midnight Oil – Beds Are Burning

Kawałek o wydźwięku EKo, całkiem niedawno scoverowany. Lubię to

[youtube id="ejorQVy3m8E"]

I to tyle. Oczywiście o milionie kawałków zapomnieliśmy, lub je celowo pominęliśmy. Jakie jeszcze pamiętacie? (hity dyskotekowe umieszczę kiedyś w oddzielnej notce).

Kończę urządzanie domu. W związku z tym po pierwsze powinno pojawić się trochę notek – z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego że wreszcie ilość czasu nieco mi się zwiększy, po drugie dlatego że czas na ostatni i najlepszy etap remontu – wybór sprzętu

O części już pisałem, część już zakupiłem, przede mną pojawił się dylemat – co wykorzystać do kina domowego. I wybór padł tym razem na Mac Mini. Z kilku powodów.

Pisałem jakiś czas temu o dwóch urządzeniach do obsługi filmów.

http://netgeeks.pl/index.php/2009/01/multimedia-bez-komputera/

http://netgeeks.pl/index.php/2010/02/pch/

Oba to multimedialne obudowy do dysków twardych. Minęło kolejnych kilka miesięcy a ja rozmyśliłem się. Czemu? Moje zdanie na temat Dvico i PCH nie zmieniło się. Pierwsze jest dość średnie, drugie – całkiem całkiem. Ale to trochę za mało. Z kilku powodów. Po pierwsze – interface. Ten jest, jak już pisałem oparty na html i dość wolny. Może to nie najważniejsze, ale Mac mnie trochę rozpieścił – lubię dopracowane rozwiązania. Szybkie, sprawne, przyjemne.

Po drugie – chciałbym jednak w salonie czegoś więcej niż zwykłego dysku z możliwością odtwarzania filmów, zdjęć i muzyki. Zauważyłem, że właściwie od dwóch lat nie było chyba imprezy bez pokazywania czegoś na youtube. Serio Zawsze pojawia się tamt „a widziałeś toooo?” i w ruch idzie laptop. Gorzej gdy na imprezie jest sporo osób. Owszem, PCH posiada aplikację do odtwarzania filmów z youtube, ale jej działanie pozostawia wiele do życzenia. A w przypadku Maka Mini posiadam po prostu podłączaony do telewizora pełnoprawny komputer. I to z lepszą kartą graficzną niż mój Macbook Tak więc zdecydowałem się dodać te kilkaset złotych i kupić maczka. No cóż – przy kredycie na remont domu te setki dość fajnie rozkładają się na 30 lat – zupełnie tego nie czuć

Nie będe skupiał się na samym maku – mak jak mak. Mam do niego bezprzewodową klawiaturę i nową myszkę, Leoparda pewnie znacie, jeśli nie to musicie spróbować. Ale to o czym chciałem napisać to PLEX.

Otóż przecież moim założeniem opisywanym wcześniej było uwolnienie się od myszki i klawiatury w salonie! Czy coś się zmieniło? Nie PLEX to nakładka na Leoparda służąca właśnie do zamiany go na jukebox – odtwarzacza filmów, muzyki i zdjęć. Za pomocą różnych pluginów (a jest ich mnóstwo) i programów w stylu Plex Media Server mogę rozbudować go tak, że będzie mi nawet pokazywał zdjęcia z Adobe Lightroom.

Interfejs jest po prostu śliczny. I właściwie skonfigurowany, tak że nie trzeba nic przy nim gmerać. Piszę o tym, bo pisałem w poprzedniej notce o YAMJ, który może fajnie wygląda, ale wymaga odpalania jakichś horendalnych ilości skryptów i komend z prompta po każdym wgraniu filmu. Brr.

Interfejs plexa jest szybciutki i pozwala nam szybko przechodzić do interesującego nas działu. Co więcej, na podstawie pliku sam ściąga np z IMDB lub TVDB okładkę filmu, jego ocenę, opis, obsadę, a nawet… kilkunastosekundowy kawałek soundtracku, który odpala się po najechaniu na film. Amazing.

Podobnie odpala się muzykę, czy zdjęcia. Wszystko szybkie i niezawodne. I co więcej – obsługiwalne pilotem. A gdy macie uniwersalnego pilota – także nim!

Oczywiście Mac obsługuje o wiele więcej formatów niż jakikolwiek dysk multimedialny, a w razie problemu można dograc odpowiednie kodeki. Community Leoparda jest o wiele większe niż community dowolnego innego systemu dysków multimedialnych! Do tego dobrze działające polskie napisy (w txt!) i wiele innych rzeczy. No cóż, czas obejrzeć finał LOST (tak, tak, nadal nie mieliśmy czasu go zobaczyć )

I na koniec – co z dyskiem? Niestety mojego 1TB który wyjąłem z PCH nie wejdzie mi do Maka Mini – tam wchodzą przecież dyski 2,5″. No cóż, udało mi się po długich poszukiwaniach kupić obudowę na dyski 3,5″ z interfejsem FW800. Ale o niej niedługo. A gdy już ją podłączę backup po time machine nie będzie mi straszny

Już za kilka dni wracam do Polski i zaczynam w pocie czoła urządzać dopiero co kupiony dom. Jest w stanie surowym, a więc można teraz bezkarnie kłaść kable, wiercić dziury i robić różne inne paskudne rzeczy na które później żona się nie zgodzi. Tak, tak, to problem dosyć popularny, na różnych forach dość często spotykam się z „my wife wouldn’t let me place any cables”

Ale aby położyć kable trzeba mieć PLAN. I pomysł. O filmach już pisałem w poprzedniej notce (choć będę jeszcze pewnie kupował rzutnik), teraz czas zastanowić się nad muzyką. Po pierwsze tylko teraz – jak już pisałem – mogę rozplanować rozmieszczenie różnych elementów tak aby potem nie niszczyć domu (lub nie zamieniać go w nerd-room), po drugie gdy bierze się kredyt na remont domu, różne gadżety nie bolą finansowo aż tak bardzo A więc – MUZYKA!

Czego oczekuję od muzyki? Oczywiście jakości. Ale bez przesady. Choć muzycznie nie jestem upośledzony, to słuchu absolutnego chyba nie mam. A może po prostu jestem mniej krytyczny niż niektórzy. Nie zwracam aż taaakiej uwagi na to czy muzyka odgrywana jest z mp3 czy z flaca, nie muszę koniecznie korzystać ze wzmacniacza lampowego. Prawdę mówiąc moje Logitech Z-5500 nawet zadowalają mnie jeśli chodzi o muzykę. Pewnie, mogłoby być lepiej, ale nie narzekam. Co jest więc NAJważniejsze? Obsługa. Interfejs. Wygoda.

Zamarzyło mi się wreszcie trzymanie muzyki w jednym miejscu (pewnie właśnie na Popcorn hour) i odtwarzanie jej w całym domu za pomocą systemu multiroom. Wygodnie, szybko. Pisałem dopiero co, że sam PCH denerwuje mnie bardzo jeśli chodzi o interfejs, tym razem więc zapragnąłem mieć coś naprawdę wygodnego. Szybkie wyszukiwanie, okładki płyt, oczywiście zdalne sterowanie. Do tego niezawodność i brak konieczności grzebania w sofcie. Brzmię mało geekowato? Może. Ale czasami każdy ma chęć założyć obudowę na komputer (pamiętacie czasy rozgrzebanych desktopów?). W sumie chyba to często jest celem – nieosiągalnym. Ja jednak postanowiłem go osiągnąć.

Tak więc w dogodnej sytuacji wynegocjowałem z żoną kwotę do 10k na sprzęt audio i roztoczyłem przed nią sielską wizję.

A co właściwie chciałbym mieć?

Po pierwsze jedną jednostkę, którą podłączę do istniejącego już w salonie systemu audio (wspomniany Logitech Z-5500). Bez wzmacniacza, wyjście COAX.

Po drugie jednostkę do łazienki. Z możliwie wodo- lub chociaż pryskoodpornym pilotem lub innym rozwiązaniem, i wzmacniaczem umożliwiającym zamontowanie dwóch, wodoodpornych głośników sufitowych. Jednostka oczywiście musi stać w zamkniętej szafce (bez paniki, łazienka jest spora, kondensacja pary raczej nie grozi, zresztą szafkę można szczelnie zamykać. Pozostaje obsługa – raczej radiowa niż IR.

I po trzecie wreszcie jednostka w sypialni. Chciałem też taką jak w łazience + kolumny, jednak niestety „skrzynki w naszej sypialni stać nie będą”. Tak kochani, małżeństwo to sztuka kompromisów :] Tak więc do sypialni najlepiej jednostka zintegrowana z głośnikami, taka jakby mini wieża.

Dodatkowo przydałby się jakiś system pozwalający od czasy do czasu posłuchać muzyki przy grillu (na przykład możliwość przeniesienia jednostki z sypialni).

A więc usiadłem do netu i zacząłem szukać.

1. Profesjonalny multiroom

Pierwsze efekty wyszukiwania to profesjonalne zestawy, montowane przez wyspecjalizowane firmy. Niestety są one dość drogie, na forach natknąłem się na ceny sięgające… 100 tysięcy. To 10 razy więcej niż chcę wydać – nie ma szans Tańsze dochodziły do 15 tysięcy  – ciągle za dużo, w dodatku nie powalały mnie wcale innowacyjnością, czy interfejsem. Pewnie jakość dźwięku pierwsza klasa, ale jak mówiłem – ja w tym zakresie przesadzać nie chcę.

2. Philips Streamium

Philips wydawał się sensowną alternatywą. Zacząłem już nawet liczyć koszty i te wydawały się całkiem rozsądne, ale przez przypadek wszedłem na forum. A tam… masakra. Sprawdziłem porównywarki cenowe – to samo. System podobno jest mega niestabilny, wariuje, jest mnóstwo kiepskich egzemplarzy. Słowem – kiszka. Ryzykować nie będę. Szukam dalej.

3. Logitech Squeezebox

System Logitecha (kupiony zresztą całkiem niedawno od firmy Slimdevices) juz od początku przypadł mi do gustu. Po pierwsze ufam tej szwajcarskiej firmie, po drugie zbiera mnóstwo pozytywnych recenzji. A z czego się składa?

Pierwsza jednostka (którą postawiłbym w salonie) to własciwie zestaw, Squeezebox Duet. Składa się z małego streamera podłączanego do wzmacniacza, oraz pilota z ekranem LCD. Nawigacja podobno jest całkiem sprawna, dodatkowo mamy dostęp do wielu serwisów typu Pandora i Napster (choć w Polsce raczej sobie ich chyba nie posłucham, jak to jest?) i radyjek internetowych.

Squeezebox Boom, to taki mały boombox, który pewnie postawiłbym w sypialni.

Posiada małego pilota, niestety nawigacja nie jest zbyt fortunna – jednolinijkowy wyświetlacz to chyba nie jest to o czym marzę przeglądając moją bibliotekę muzyczną, czy też dostępne stacje radiowe

Trzecim urządzeniem jest Squeezebox Touch. W sumie to urządzenie podobne do pierwszego, z tą różnicą, że ma dotykowy ekran.

Podłącza się je do wzmacniacza – nie ma wbudowanych głośników, ani wzmacniacza, więc dla mnie to pomysł trochę chybiony… Jeśli ma być podłączone do wzmacniacza to tylko w salonie, i musi to stać gdzieś przy całym sprzęcie. Musiałbym więc tam ciagle podchodzić, by „pomacać” trochę po ekranie. Jaki tego sens? Mały. Fajny interfejs, ale zero mobilności. Odpada też jako urządzenie do łazienki – nie jest przecież wodoodporne, nie można też go schować w szafce (jakbym przełączał muzykę?)

Na koniec Squeezebox Radio. Posiada funkcjonalność zbliżoną do Boom – jest to mała jednostka z wbudowanymi głośnikami (wbrew pozorom dwoma!).

Mógłbym w sumie używać jej tylko w sypialni, lub na grillu (posiada możliwość pracy na bateriach – plus). W sypialni jednak miałbym Booma, do łazienki też zupełnie się nie nadaje.

Jakie więc rozwiązanie? Duet w salonie, Boom w sypialni (z możliwością wyniesienia na grilla), a w łazience… Drugi duet, do tego wzmacniacz. Trochę bez sensu.Jakbym obsługiwał wzmacniacz? Korzystanie z pilota w łazience jeszcze dałoby radę, ale jest on na IR…

Z pomoca przychodzi aplikacja do iPhone/iPod touch. Nad wyborem telefonu jeszcze ciągle myślę, a to byłby konkretny argument. Dodatkowo kupienie iPoda przy takich wydatkach nie jest problemem. Choć nie wiem czy chciałbym korzystać z iPada, iPhone w wannie. A na pewno nie pod prysznicem… No cóż, nie przekonuje mnie to do końca, ale policzmy.

Dwa duety 2520,-

Boom 1071,-

Wzmacniacz ok 400,-

Głośniki łazienkowe ok 350,-

i iPod touch – 720,-

W sumie nieco ponad 5 tysięcy zł. Nie jest źle, chociaż jak już napisałem nie jestem do końca przekonany do tego zestawu – głównie jeśli chodzi o łazienkę. Dodatkowo warto powiedzieć – choć nie jest to dla mnie priorytetem – że system ten działa asynchronicznie. Każde urządzenie, z osobna, łączy się z danym serwisem i ciągnie muzykę. Może to powodować desynchy. Nie jest to dla mnie priorytetem, gdyż salon znajduje się na parterze, łazienka na 1 piętrze, a sypialnia na strychu. Wątpię, bym potrzebował zsychronizowanej muzyki w kilku pomieszczeniach. Choć z drugiej strony może poszerzę kiedyś system o jakąś strefę, a wtedy… Nie wiem. Dodatkowo całość działa na domowej sieci WiFi trochę ją zapychając. Niby dzisiaj to już powoli nie problem, ale zawsze…

No cóż, zestaw oparty na Squeezebox pozostaje w moich myślach na drugim miejscu. Przez łazienkę, choć nie dajmy się zwariowac, nie będzie ona decydowała o wyborze firmy w zbyt silnym stopniu!

4. Sonos

„Save the best for last” jak mówi hicior z początku lat 90tych, który pewnie pamiętają co starsi czytelnicy. Tak, Sonos jest na razie zdecydowanie wyborem nr 1. Mimo swej ceny. Bo niestety jest najdroższy. Choć z drugiej strony, to po prostu rozwiązanie pomiędzy profesjonalnym systemem za 10k+, a zwykłym audio. Ale po kolei.

Na początek jednostka bez wzmacniacza, ZP90.

Tą podłączyłbym do systemu audio w salonie. Przez coax. Nie ma prawie żadnego sterowania na obudowie, ale od tego pilot o którym później.

Następnie sypialnia. Tutaj jednostka S5 z wbudowanym wzmacniaczem i głośnikami, podobno całkiem niezłymi! Dwa tweetery, dwa gwizdki. I bas.

Podobno potrafi dać niezłego powera A i z jakością jest bardzo dobrze, przecież o to w sypialni chodzi

A co ze sterowaniem? Do tego służy pilot kupowany w zestawie, choć pilot to mało powiedziane.

To w sumie oddzielny odtwarzacz (z wyjściem na słuchawki jakby ktoś chciał posłuchać muzyki solo) z olbrzymim ekranem dotykowym i… interfejsem prawie identycznym jak iPhone Aha, oczywiście istnieje możliwość sterowania iPhonem i iPodem (czy ja nadal się zastanawiam jaki telefon wybrać? ). Dolny zestaw steruje więc pilotem, górny sterujemy swoimi telefonami.

I na koniec cud, miód – łazienka! A więc tutaj montuję zestaw ZP120, taki ze wzmacniaczem i wyjściem na kolumny.

Ten może stać w szafce, sterowanie odbywa się przecież radiowo! No właśnie, ale czym? Tu Z pomocą przychodzi pilot którego już przestano produkować, a który przy okazji był… wodoodporny. No właśnie, według założeń odporny jedynie na ochlapanie, ale… zobaczcie sami.

Co mnie urzeka w tym zestawie? Właściwie wszystko oprócz ceny Całość jest ze sobą sprzężona (pracuje na własnej częstotliwości), instaluje się to bajecznie łatwo. Produkty się nie dublują (jak w przypadku Logitecha) – mamy jeden streamer bez wzmacniacza, jeden z wzmacniaczem i jeden z wzmacniaczem i głośnikami. Jeśli chodzi o opinie, to nie spotkałem się chyba jeszcze z tyloma pozytywnymi opiniami na temat żadnej firmy. Support podobno jest wspaniały, pracownicy udzielają się na forum. Sen.

Choć zestaw rzeczywiście jest dość drogi. W wariancie z wodoodpornym pilotem kosztowałby około 7 tysięcy. O ponad tysiąc mniej, jeśli zdecyduję się na sterowanie w łazience za pomocą iPhone’a. Zaraz, to przecież wtedy wychodzi niewiele więcej niż Logitech

Aha, nie wspomniałem jeszcze o sterowaniu całością. Nie będę już nudził. Zobaczcie film (nie ma na nim S5, który jest jednostką dość nową).

No właśnie. Można jeszcze sterować z kompa, co też jest jednak jakąś opcją, szczególnie gdy przy nim siedzę

Tak więc dość mocno skłaniam się ku Sonosowi. Jakie mam jeszcze alternatywy? Pewnie trochę ich jest. Ale większość z gatunku „dłubanina”. A ja chcę wreszcie mieć coś mega wygodnego. Chcę rozsiąść się na kanapie i wybierać muzykę którą słucham bez ruszania tyłka. Chcę odprężyć się w wannie i puścić sobie Groove Salad from Soma FM. Chcę mieć system z którym poradzi sobie moja żona bez wołania mnie: „Kochanie, znowu nie działa”. I chyba to coś znalazłem. Chyba że ktoś z Was mnie od tego pomysłu odwiedzie. Pewnie za 7K można kupić niejeden zestaw. Ale czy tak futurystycznie wygodny w obsłudze?

No cóż. Do tego chciałbym mieć jeszcze Maka Mini, albo Apple TV. I obsługiwać je z iPhone. Tylko te cholerne napisy…