Zostałem poproszony o recenzję systemu Groupon/Citydeal w zamian za lekkie zasilenie konta w tymże systemie. Słyszałem o nim wcześniej, choć generalnie trzymam się z daleka od tego typu propozycji. Wiem, że z moją niską asertywnością skończyłbym z kieszenią pełną nie do końca chcianych zakupów. Ale cóż – takiej propozycji się nie odmawia :) Tym bardziej, że moja geekowa ciekawość bardzo chciała go przetestować.
Korzystałem już raz z podobnego mechanizmu zakupów grupowych przy kupowaniu Macheist o którym co jakiś czas pisze Kmit. Tutaj jednak mechanizm nieco się różni. Ale o co chodzi?
Moim pierwszym bankiem było PKO SA. Dużego wyboru nie miałem, byłem studentem, bez stałych dochodów, a założenie konta w połowie lat 90tych nie było wcale takie proste. Konto studenckie było całe szczęście zwolnione z opłat – opłata rzędu kilku złotych zżerałaby mi 1/4 miesięcznego budżetu :)
Nie byłoby tego wpisu gdyby nie mój ostatni wpis. Otóż niesiony falą nostalgii postanowiłem sprawdzić, czy jakieś stare przygodówki nie zostały przeniesione na iPhone. Wpisałem “Maniac Mansion” i oczom moim ukazał się… nie, nie las. Ukazało się Monkey Island. Gra przygodowa chyba tak ważna, jak wspomniane MM, czy Zak MacKracken.
Dwa poprzednie tytuły to właściwie początki gier przygodowych, pewnego rodzaju wyznacznik kierunku. Monkey Island to gra późniejsza, zrobiona już na nowym silniku SCUMM, w którą grałem w dość specyficznym momencie mojego życia, mianowicie w trakcie zdawania do liceum.
Pamiętam jak dziś – byłem w 7 klasie – był to w takim razie rok 1990. Pojechałem z Tatą do Niemiec i zobaczyłem Ją po raz pierwszy. Amiga 500. Byłem wówczas szczęśliwym posiadaczem C64, ze stacją dysków, z turbo przyspieszeniem i dwoma dżojstikami. I kilkudziesięciu dyskietek wypełnionych po brzegi grami. W jednej chwili to wszystko stało się bezwartościowe.
Sebastian – syn ludzi u których mieszkaliśmy, grał właśnie w Twinworld.
O grach na Facebooku nie pisałem już dość dawno, bo prawie rok. W rzeczy samej, jakieś dobre pół roku temu, a nawet więcej, zablokowałem wszystkie i przestałem zupełnie interesować się tą częścią Facebooka. Owszem, miewałem jakieś drobne odstępstwa od tej zasady, ale szybko okazywało się, że wszelkie gry są po prostu kolejnymi klonami Mafia Wars, lub Farmville.
Klonów tej pierwszej gry jest po prostu masa (czasem dziwne plansze na początku i nagle… stary dobry ekran z lekko zmienionymi nazwami), klony tej drugiej bywają absurdalne (np Social City, które to okazało się na tyle absurdalnym pomysłem na gra a la SimCity zbudowaną na zasadzie Farmville, że dostawało się pieniądze za sprzątanie swoich budynków. Powinno się chyba je wydawać, ale w tej grze budynki były po prostu odpowiednikiem drzew z Farmville. Jak to mówi moja 10 letnia kuzynka: ŻAL. (more…)