Nie raz i nie dwa, przy różnych spotkaniach międzynarodowych, byłem świadkiem dyskusji o tym dlaczego właściwie w Polsce nie uznajemy dubbingu. Bo tak rzeczywiście jest – dubbinguje się właściwie tylko filmy dla dzieci, jesteśmy przyzwyczajeni do monotonnego głosu lektora, lub w przypadku kina czy oglądania we własnym zakresie ;) – napisów. Nie rozumieją tego zupełnie na przykład Niemcy, czy Czesi u których dubbing jest rzeczą normalną, a słuchanie monotonnego głosu lektora jest czymś zupełnie niezrozumiałym.

Sprawę przełamały trochę filmy dla dzieci i dorosłych w jednym, czyli produkcje typu “Shrek” – filmy w których dziecko zachwyci się jedną warstwą, a rodzic też nie umrze z nudów wychwytując smaczki zupełnie dla dziecka niezrozumiałe. I to właśnie Shrek był podobno przełomem w kwestii dubbingu – głos Jerzego Stuhra jako Osła, stał się jego symbolem. Ale czy na pewno?

Swiat linuxa wydaje się leżeć na przeciwległym końcu wszechświata w stosunku do świata PS3. Po co więc choćby myśleć o instalacji linuxa na konsoli?

Na samym początku dodam, że jestem osobą mającą spory dystans do linuxa – od ponad 10 lat (kiedy to instalowałem pierwsze dystrybucje Red Hata) do dziś (kiedy to zniechęciłem się do instalacji Kubuntu na Macbooku po zobaczeniu 5 ekranów instrukcji). Ale mój stosunek spróbujmy zostawić na boku.

Yellowdogiem zainteresowałem się po kupieniu PS3, z czystej ciekawości, ale z braku klawiatury i myszki przestałem się tym interesować. Sprawa wypłynęła – dosłownie – kiedy zalałem swojego starego Macbooka sokiem, czym doszczętnie go dobiłem. Na nowy komputer musiał trochę poczekać, tu (w Genewie) komputery produkowane są z lokalnym układem klawiatury, co zupełnie mi nie odpowiada. Pozostało mi więc ponad tygodniowe czekanie na przesyłkę z USA… Czekanie bez internetu. To oczywiście zupełnie nie wchodziło w rachubę!

Przez ostatnie kilka dni, 1/5 naszego kraju żyła tylko jedną myślą. Jak zabić śledzia? Może specjalnym kodem, może zaklęciem, może wklejając potulną prośbę, a może jeszcze inaczej. Przecież musi być jakiś sposób! Musi!

Chodzi oczywiście o Naszą Klasę i kilkanaście milionów jej użytkowników. Ale po kolei.

Na początku był Dominik. Kaznowski. No może nie na początku Naszej Klasy (choć wtedy zapewne też już był), ale na początku wprowadzanej zmiany. Bo to on jako nowy nabytek Pana Gąbki zdecydował, że Nasza Klasa potrzebuje nowych kierunków rozwoju. Wybór padł więc na mikrobloging. Skoro coś przyjęło się na świecie, to czemu ma nie przyjąć się u nas? Ba, przyjęło się nawet u nas patrząc na Blipa.

Kilka tygodni temu miała miejsce premiera nowej wersji Webinside.pl. Serwis istnieje na rynku od dobrych kilku lat i zdążył wyrobić sobie jako taką renomę wśród młodych webmasterów. Niestety od ostatnich kilku miesięcy portal przechodził pewnego rodzaju “stagnację”. Mam wrażenie, że jedynym odświeżanym działem były aktualności.

Pierwszym co rzuca się w oczy na nowej stronie jest odświeżony design. Niestety wygląda on tak jakby był przygotowany jakieś 5 lat temu. Wtedy na pewno zrobiłby furorę, natomiast dzisiaj wydaje mi się, że jest nudno i pusto. Nagłówki, menu – wszystko moim zdaniem jest bardzo toporne.

“A miało być tak pięknie…” że zacytuję klasyków. Miało. A wyszło jak zwykle.

Mowa oczywiście o nowym serialu TVN – “Naznaczony”. Głośno w mediach, trailery, opinie krytyków. Prawdę mówiąc nie rozbudzałem w sobie zbytnich nadziej – po pierwsze znam (jak my wszyscy) polski przemysł filmowy, po drugie już w trailerach parę rzeczy zaczęło mnie razić. I wszystkie moje obawy okazały się niestety prawdziwe.